Soms komt een jongere binnen met een volle rugzak.
En soms is die rugzak al jaren mee gedragen door mama.
Je ziet het aan de blik.
Aan de manier waarop woorden eerst langs twijfel moeten passeren voor ze uitgesproken worden.
In mijn praktijk luister ik naar jongeren.
Maar ik luister ook naar ouders.
Omdat een kind nooit losstaat van zijn omgeving.
En omdat mama’s vaak veel langer dragen dan zichtbaar is.
Wat mama’s nodig hebben
Wat mama’s vaak nodig hebben, is geen uitleg.
Geen schema.
En vooral geen blikken die zeggen: “Je doet het verkeerd.”
Wat ze nodig hebben, is iemand die even bij hen gaat zitten.
Niet tegenover hen.
Naast hen.
Niet oordelend.
Maar gewoon dichtbij.
Soms ontstaat dat gevoel van veiligheid verrassend snel.
In een eerste gesprek.
In enkele minuten echte aandacht.
Wanneer je niet hoeft te verdedigen waarom iets moeilijk loopt.
Wanneer schaamte niet verstopt hoeft te worden.
Dan zakt de adem.
En ontstaat er ruimte.
Soms begint het werk niet bij jouw kind
Er zijn momenten waarop ik voel:
dit kind is nog zo klein.
In zijn lijf.
En in wat het al te dragen heeft.
Dan is het geen falen om therapie uit te stellen.
Het is zorg dragen.
Soms betekent dat dat mama eerst mag landen.
Dat zij mag voelen waar haar onzekerheid vandaan komt.
Welke oude patronen meekijken.
En waarom blikken van anderen zo diep kunnen raken.
Wanneer mama weer wat steviger staat,
verandert de ruimte rond het kind mee.
Zonder dat het kind iets hoeft te doen.
Ouders horen bij het traject
Ouders zijn geen toeschouwers.
Ze zijn deel van het verhaal.
Met hun eigen geschiedenis.
Hun eigen twijfels.
Hun eigen verlangen om het goed te doen.
En soms hebben zij even iemand nodig die zegt:
“Wat jij voelt, klopt.”
“Je hoeft dit niet alleen te dragen.”
“Je bent geen slechte mama omdat het nu moeilijk is.”
Dat is geen extraatje.
Dat is de basis.
Wie mee op pad gaat
In mijn werk is er aandacht voor kinderen.
En ook voor wie met hen mee op pad gaat.
Voor wie zoekt.
Voor wie moe is.
Voor wie soms even bevestiging nodig heeft.
Niet met oplossingen.
Wel met aandacht.
Met tijd.
En met een plek waar niets hoeft bewezen te worden.
💛
Laat deze woorden gerust even bij je zijn.
En weet: je bent welkom.
Altijd op jouw tempo.
〰️ Stéphanie 〰️
jongerencoach voor gevoelige jongeren
